Nuwe Hervorming Netwerk

Peggy Pillinger

27 Januarie 2008

In haar poging om hierdie vraag te beantwoord, kyk Peggy na tradisies wat vir vele Protestantse Christene totaal onbekend is. In die vierde eeu nC het daar veral in die Oosterse Christendom ’n aversie ontstaan teen die verwêreldliking van die kerk. Keiser Konstantyn (275–337) het verdraagsaamheid teenoor Christene voorgestaan en Keiser Theodotius die Grote (346–395) het die Christelike geloof tot godsdiens van die ryk verklaar. Hy het egter verder as dit gegaan en die idee van ’n Drie-eenheid op sy onderdane afgedruk, “ketters” verbied om byeenkomste te hou, en “heidense” tempels laat verwoes. In reaksie hierop het sommige Christene in die oostelike dele van die Romeinse ryk hulle aan die kerk en die samelewing onttrek. Die een (kerk) was vir hulle maar net die keersy van die ander (samelewing). Asketisme het ontstaan. Dis veral askete wat stilte en meditasie deel van hulle godsdienstige lewe gemaak het. Vir Peggy wat in die Katolieke tradisie groot geword het, is hierdie idees van ontrekking en afsondering nie vreemd nie. Sy was immers vir 23 jaar deel van die Karmelitiese orde wat stilte en afsondering belangrik ag en dit aktief beoefen.

Vir vele Protestantse Christene behels geloof om ’n klomp leerstelings as ewige waarhede te aanvaar. Gebed behels die aanroep van God om bepaalde behoeftes bekend te maak (’n soort “inkopielys” waarmee mense na God gaan). Meditasie val egter geheel en al buite die ervaringswêreld van Protestantse Christene. Dit word as van die bose beskou omdat dit met Oosterse godsdienste (Boeddhisme en Hindoeïsme) geassosieer word.

Peggy praat vanuit ’n verankering in die Christelike tradisie. Klaarblyklik is die meesterverhaal van die Christelike geloof vir haar nog belangrik. Vele NHN-lede wat nie meer die meesterverhaal aanvaar nie, kon haar “pleidooi” vir stilte, gebed en meditasie nie gesnap nie. Die vrae en stellings wat vanuit die gehoor gekom het, byvoorbeeld “Wat is die verskil tussen gebed en meditasie?” “Ek bid al vir jare nie meer nie en kom goed oor die weg, waarom my met meditasie en gebed besig hou?” wys dat die gehoor en die spreker mekaar nie goed begryp het nie. Van die NHN-lede het weggegaan met ’n gevoel dat die vraag nie regtig beantwoord is nie.

Presies wat het Peggy probeer kommunikeer? Na my mening dat ons van ander godsdienstige tradisies kan leer. Ons hoef nie meditasie te beoefen soos sy dit beoefen of soos dit in die Hindoeïsme beoefen word nie, maar stilte kan helend wees. Voorts kan meditasie ‘n mens ook instem op die goddelike. Dis ’n bewusraak van deel-wees van alles rondom jou.

Peggy het die volgende boeke voorgehou as goeie leesmateriaal oor die onderwerp:

Armstrong, Karen. A History of God.

Johnston, William. Mystical Theology.

Keating, Thomas.  Open Mind Open Heart.

Krishnamurti, J. Commentaries on Living.

Nolan, Albert.  Jesus Today - a spirituality of radical freedom.

Nouwen, Henri. Reaching Out - The Three Movements of the Spiritual Life.

O'Murchu, Diarmuid. Religion in Exile - A Spiritual Vision for the Homeward Bound.

Pennington, Basil. Centering Prayer.

Rolheiser, Ronald. Seeking Spirituality - Guidelines for a Christian Spirituality for the 21st Century.

Targ, Russel & Hurtag, J.J. The End of Suffering.

Wilbur, Ken. No Boundary: Eastern & Western Approaches to Personal Growth.

Yogananda, Paramahansa. Autobiography of a Yogi.

Die kort spirituele sessie wat Antionette Ehmke aan die begin van die betrokke Midrandbyeenkoms gelei het, het na my mening meer gekommunikeer as Peggy self. Dalk is dit die soort spiritualiteit waarop ons binne die NHN kan voortbou.